Przewodnik kliniczny po obręczach zgryzowych do protez: funkcja, VDO i aplikacja krok po kroku

Obrzeże zgryzowe protezy— znane również jako obręcze zgryzowe — służą celom wykraczającym poza zwykłe rejestrowanie ugryzienia pacjenta. Odgrywają kluczową rolę, pomagając technikowi wybrać odpowiedni rozmiar i kształt zęba, ustalić prawidłowe położenie krawędzi siecznej i określić estetyczny kontur dziąseł dla ostatecznej protezy.

Obręcze zgryzowe wykonane są z wosku umieszczonego bezpośrednio nad resztkowym wyrostkiem zębodołowym pacjenta, co zapewnia najbardziej stabilną podstawę do osadzania zębów protezy, zapewniając optymalne funkcjonowanie i trwałość. Obręcze te rejestrują również pionowy wymiar okluzyjny pacjenta (VDO) — pionową odległość między górną i dolną szczęką, gdy zęby znajdują się w prawidłowym zgryzie. Prawidłowo wykonany zabieg VDO zapewnia naturalny wygląd nosa, ust i podbródka. Nadmierne VDO sprawia wrażenie przepełnienia ust pacjenta, co często uniemożliwia zamknięcie warg wokół brzegów. Niedobór VDO daje wygląd zapadniętych ust, z brodą zbyt blisko nosa i kącikami ust skierowanymi w dół.

Podczas wytwarzania płyty bazowej może być konieczne zablokowanie przez technika wszelkich podcięć w modelu głównym, aby zapobiec pęknięciom. Może to spowodować, że płyta bazowa będzie lekko luźna podczas przymierzania. W takich przypadkach można zastosować niewielką ilość kleju do protez, aby poprawić stabilność. Po przetworzeniu protezy dopasowanie będzie dokładne.

KROK 1

Przed przymierzeniem krawędzi zgryzowych należy zmierzyć VDO pacjenta. Jeżeli pacjent posiada już protezy, należy zaznaczyć nos i brodę i zapisać odległość między nimi. W przypadku pacjentów bezzębnych lub ze zużytymi protezami oszacuj VDO i w razie potrzeby wyreguluj brzegi woskowe, aż do uzyskania pożądanego wymiaru pionowego.

KROK 2

Oceń podparcie warg, obserwując profil pacjenta. Przednia krawędź górnego brzegu woskowego powinna pokrywać się z przewidywanym położeniem górnych krawędzi siecznych. Poproś pacjenta, aby porozmawiał z założonymi brzegami, aby potwierdzić, że krawędź umożliwia wygodną mowę i estetyczną prezentację zębów – co jest szczególnie ważne w przypadku relacji klasy II lub III. W razie potrzeby zmodyfikuj wosk, aby uzyskać prawidłowe położenie brzegu siecznego.

KROK 3

Sprawdź płaszczyznę zgryzową, upewniając się, że górna krawędź wosku jest wypoziomowana z boku na bok. Kiedy pacjent się uśmiecha, brzeg sieczny powinien być równomiernie widoczny wzdłuż linii warg. Jeżeli konieczna jest korekta, zaznacz skorygowaną płaszczyznę poprzez nacięcie lub narysowanie linii na wosku. Wskaż linię środkową, zaznaczając dokładny środek twarzy pacjenta. Zaznacz także przybliżoną pozycję kłów, która zazwyczaj pokrywa się z kącikami spoczynkowych warg. Zapisz linię warg podczas uśmiechania się – pomoże to w wyborze i umiejscowieniu zębów. Po zakończeniu pomiarów nałóż masę wyciskową na dolny brzeg wosku i poprowadź pacjenta w pozycji centralnej.