Prawy ochraniacz na zęby na bruksizm

Bruksizm oznacza mimowolne zgrzytanie lub zaciskanie zębów. Jeśli nie podejmie się leczenia, ten parafunkcyjny nawyk może prowadzić do znacznych uszkodzeń zębów, dziąseł i stawów szczęki. Obecnie nie ma ostatecznego testu pozwalającego zdiagnozować tę chorobę, chociaż dentyści często traktują zużycie zębów jako główny wskaźnik. Należy jednak pamiętać, że wzorce zużycia mogą również wynikać z ścierania, erozji kwasowej lub normalnego, długotrwałego ścierania.

Jeśli chodzi o zarządzanie, istnieje wiele możliwości leczenia, ale dopasowanieaparat okluzyjnyjest powszechnie uważana za najskuteczniejszą metodę. Leczenie to zazwyczaj obejmuje wykonaną na zamówienie osłonę zakładaną na zęby. Znane pod kilkoma nazwami – takimi jak zabezpieczenia przed zagryzieniem okluzyjnym, aparaty na bruksizm czy płytki zagryzowe – urządzenia te różnią się nieznacznie konstrukcją. Pomimo odmiennego wyglądu, większość z nich jest wykonana ze sztywnej żywicy akrylowej i zaprojektowana tak, aby wygodnie przylegała do górnego łuku.

Chociaż na rynku dostępne są bardziej miękkie szyny, wielu dentystów woli montować twarde akrylowe osłony ze względów praktycznych. Miękkie osłony są zwykle trudniejsze w precyzyjnym dopasowaniu, co może z czasem zwiększyć ryzyko niepożądanego ruchu zębów. Co więcej, niektóre dowody sugerują, że sztywne osłony mogą skuteczniej ograniczać intensywność bruksizmu. Niemniej jednak istnieją szczególne przypadki, w których miękka osłona może być bardziej odpowiednim wyborem dla pacjenta.

Powszechnie ochraniacze zębów można podzielić na kilka kategorii: wykonane w całości z twardego materiału (często nazywane płaskimi szynami na bruksizm), łączące w sobie warstwę twardą i miękką oraz te wykonane wyłącznie z miękkich materiałów. Dodatkowo niektóre osłony nocne są produkowane z materiału termoplastycznego. Te szczególne urządzenia wymagają wyjątkowego etapu przygotowania, ponieważ należy je zanurzyć w gorącej wodzie, aby zmiękły, zanim będzie można je dopasować do zębów.