Jaka jest krawędź barku?

W protetyce preparacja zębów wymagana jest w przypadku zębów wymagających pełnej odbudowy korony. Jednolita okrągła powierzchnia platformy w pobliżu dziąsła nazywa się amargines barkowy.

Szerokość brzegu barkowego w przypadku koron pełnoceramicznych wynosi zazwyczaj 0,5–1,0 mm, przy standardowej szerokości 1 mm (szerokość można odpowiednio zmniejszyć w przypadku zębów przednich żuchwy ze względu na ich mniejszy rozmiar).

Cel przygotowania brzegu barkowego

Jako połączenie uzupełnienia z naturalnym zębem, nieprawidłowo przygotowany lub nieobecny brzeg barkowy będzie powodować słabą adaptację, a nawet luki. Prowadzi to do gromadzenia się resztek jedzenia i bakterii, a po założeniu na brzegu korony może tworzyć się nawis, który podrażnia dziąsła, powoduje stan zapalny i krwawienie, a z czasem może prowadzić do próchnicy zębów.

Znaczenie przygotowania brzegu barkowego

1. Zapewnia pełną adaptację pomiędzy brzegiem korony a szyjką zęba, zwiększając retencję i stabilność.

2. Wspomaga zdrowie twardych tkanek zęba i przyzębia.

3. Osiąga optymalne rezultaty estetyczne po odbudowie korony.

4. Przyczynia się do długoterminowego sukcesu renowacji.

Klasyfikacja według położenia względem dziąseł

1. NaddziąsłowyMargines barkowy

Zdefiniowana jako umieszczenie marginesu uzupełnienia 1 mm powyżej brzegu dziąsła, aby uniknąć kontaktu z tkankami dziąseł, przy standardowej szerokości 1 mm.

Zalety

(1) Najbardziej korzystne dla zdrowia jamy ustnej: brak podrażnienia dziąseł, łatwa kontrola brzegów dziąseł, minimalne ryzyko uszkodzenia dziąseł podczas preparacji i dokładne pobieranie wycisków brzegu szyjnego.

(2) Ułatwia operacje kliniczne: upraszcza procedury przygotowania zębów, pobierania wycisków, przymiarki, cementowania i polerowania dla dentystów.

Wady

(1) Słaba estetyka: Generalnie nie nadaje się do powierzchni wargowych/policzkowych uzupełnień estetycznych.

(2) Wysokie wymagania techniczne dla dentystów i laboratoriów dentystycznych: Wady marginalne mogą powodować dyskomfort, nadwrażliwość lub ból pacjenta.

2. Równomierny brzeg barkowy

Zalety

(1) Równoważy funkcjonalność i estetykę.

(2) Odpowiedni do powierzchni policzkowych zębów przedtrzonowych i trzonowych.

Niekorzyść

Z biegiem czasu ma tendencję do przesuwania się do pozycji naddziąsłowej, pogarszając estetykę.

3. Poddziąsłowy brzeg barku

Zalety

Ukryty margines o optymalnej estetyce, powszechnie stosowany w zębach przednich.

Wady

(1) Trudne do sprawdzenia dopasowanie brzeżne: Nawisy, słaba adaptacja lub szorstkie brzegi mogą powodować mechaniczne i bakteryjne podrażnienia dziąseł.

(2) Wysokie wymagania techniczne dla wszystkich procedur klinicznych i laboratoryjnych w laboratorium dentystycznym WM i poza nim